ZWANENZANG

De besparingen in de culturele sector dreigen ons – het even broos als onbestemd wonderlijk gewas in het culturele bos der grote bomen – te ontwortelen.

Tot september 2020 gaan we zeker door met ons project Radio Begijnenstraat maar daarna stopt onze werking in de huidige vorm – tenzij wij ergens nieuwe subsidies vinden…

Wij nemen alvast afscheid in de trant van een oud volks geloof: dat stervende zwanen melancholisch zingend hun dood tegemoet gaan.

KLIK HIER voor onze ZWANENZANG in tekst met beeld

onze langste outro ooit.

 

Want elke week jaar in jaar oud

Waar men je oren wast: hotel de fout

Waar om koekjes mensen spreken zingen

Waar men de parels zwijgt geen goud

Daar spraken wij de ether in

En botsten klinkers tegen muur

Daar stond een mens het arme beest all-in

Verging. Traag tikt het gevangenis uur.

 

// Zwanenzang

Misschien wil ik dat je bloedt, omdat ik bloed. Omdat je zoet. Omdat ik voel wat je doet. Omdat ik voel hoe je kijkt, en niet wijkt.

Dat je strijdt. Wij buigen nederig, zowaar, leggen onze kop in uw schoot en begraven elkaar.